Glaucoom wordt weleens “groene staar” genoemd, maar heeft echter niets met vertroebeling van de ooglens te maken. Iemand met glaucoom heeft een verhoogde oogdruk door overproductie van vocht in het oog (kamerwater) of een te trage afvoer. Hierdoor raakt langzaam de oogzenuw beschadigd met als gevolg het geleidelijk verliezen van het gezichtsveld. Door de te hoge oogdruk raakt de zenuw bekneld en sterft de zenuw op den duur af. Herstel is dan niet meer mogelijk. Vroege signalering en een doorlopende behandeling is dan ook noodzakelijk.
De behandeling
De al ontstane schade kan niet hersteld worden, maar met oogdruppels, tabletten of een laserbehandeling kan verdere schade voorkomen worden.
Staar is wereldwijd verantwoordelijk voor 48% van (voorkombare) blindheid. Staar kan ervoor zorgen dat een patiënt niet meer zelfstandig kan wonen en werken, daarom is toegang tot goede oogzorg zo belangrijk. Cataract of grijze staar is het vertroebelen van de ooglens. Meestal komt dit op latere leeftijd voor, omdat de vertroebeling het gevolg is van het verouderen van de ooglens. Symptomen van staar zijn dubbel of wazig zicht, gevoeligheid voor licht, slechter zien in het donker, kleuren moeilijk of niet waarnemen en een wisselende gezichtsscherpte. Het niet behandelen van staar leidt tot blindheid.
De behandeling
Een staaroperatie, waarbij de vertroebelde lens wordt vervangen door een kunstlens, is de enige oplossing.
Myopie is een verzamelnaam voor oogaandoeningen waarbij het licht van buitenaf niet goed op de achterkant van het oog valt. Dit kan komen door een te lange oogbol en/of een te bol hoornvlies, waardoor lichtstralen niet goed scherp gefocust worden aan de binnenkant van de oogbol, dus op het netvlies. Dit zorgt voor een onscherp beeld. Aan de binnenkant van het oogbol zitten “sensoren” die de informatie verwerken en via de oogzenuw doorsturen naar de hersenen. Iemand die bijziend is, kan voorwerpen van dichtbij goed zien, maar niet op afstand. Ofwel, slecht in de verte zien. Het is belangrijk om dit te corrigeren met een bril, want bijziendheid kan op latere leeftijd tot ernstige oogaandoeningen leiden, zoals bijvoorbeeld glaucoom, myope maculadegeneratie en netvliesloslating
De behandeling
De oplossing is in eerste instantie om een bril te dragen met min-glazen en er zijn mogelijkheden voor het remmen van de lengtegroei van de oogbol. Zoals veel buitenlicht, ook wanneer het bewolkt is of regent. Buitenlicht zorgt voor het vrijkomen van dopamine in het netvlies. Dopamine blokkeert het verlengen van de oogbol.
Chalazion, een bultje op het bovenste of onderste ooglid, is het gevolg van een verstopping van een talgklier. Een chalazion kan spontaan verdwijnen.
De behandeling
Een beginnend chalazion kan behandeld worden met warme kompressen en massage. Een bijkomende infectie kan met antibiotica en eventueel ontstekingsremmende oogdruppels behandeld worden. Indien het chalazion langere tijd bestaat, kan het onder plaatselijke verdoving door een sneetje in het ooglid verwijderd worden.
Netvliesloslating komt bij oudere mensen vaker voor. Met het ouder worden, verandert de samenstelling van het glasvocht, dat zich tussen de lens en het netvlies bevindt, geleidelijk. Hierdoor kan het los komen van het netvlies. Soms kan een bloeding in het glasvocht of een scheurtje in het netvlies ontstaan. Door zo’n scheurtje kan vocht onder het netvlies komen, waardoor het netvlies los komt te liggen. Mensen zien meestal plotseling donkere zwevende deeltjes en lichtflitsen. Soms begint een netvliesloslating zonder vlekken en flitsen, maar is er een uitval van het gezichtsveld. Als netvliesloslating niet wordt behandeld, kan dit leiden tot slechtziendheid of blindheid.
De behandeling
Met een laserstraal of met een operatie kan het netvlies vaak hersteld worden.
Diabetische retinopathie zijn afwijkingen aan het netvlies die ontstaan bij patiënten met diabetes mellitus. Het begint vaak met kleine bloedvat veranderingen (microaneurysma’s) of kleine bloedinkjes die ontstaan in het netvlies. De beginfase van deze afwijkingen geeft geen klachten bij de patiënt. De wisselende suikerspiegel in het bloed en de ooglens zorgt ook voor een wisselende gezichtsscherpte waardoor de patiënt minder snel de oogafwijking kan opmerken. Daarom is het zo belangrijk dat diabetespatiënten regelmatig op deze afwijkingen gescreend worden. Wanneer deze afwijking niet tijdig ontdekt wordt, kan het leiden tot blindheid.
De behandeling
De behandeling kan bestaan uit een laserbehandeling, injecties of een glasvochtoperatie.
Keratoconus is een toenemende verdunning van het hoornvlies. Het hoornvlies heeft geen mooie bolvorm meer, maar puilt naar voren uit in de vorm van een ‘kegel’. De kegelvorming treedt bijna altijd in beide ogen op. Men zal geleidelijk waziger gaan zien, omdat het licht niet meer netjes op het netvlies valt. Tevens kan men overgevoelig worden voor licht.
De behandeling
Bij een beginnende keratoconus kan de gezichtsscherpte nog met brillenglazen of zachte contactlenzen worden verbeterd. Naarmate de vormverandering toeneemt, zijn harde contactlenzen de oplossing.
Maculadegeneratie is slijtage van het centrale gedeelte (de macula of gele vlek, het deel van het netvlies dat zorgt voor het leeszicht) van het netvlies. Deze afwijking komt meestal op latere leeftijd voor. Op de plek waar men zijn blik richt, ziet men een wazige, donkere vlek. De patiënt merkt dat het centrale zien langzamerhand achteruit gaat. Soms is vervorming het eerste dat men merkt. Lijnen lopen niet meer recht, maar hebben een vreemde kronkel.
De behandeling
Er zijn diverse behandelmethoden die het proces kunnen vertragen zoals injecties, een chirurgische ingreep of voedingssupplementen.
Nastaar kan na verloop van tijd ontstaan wanneer iemand geopereerd is aan staar. Dit houdt in dat het kapsel, waarin de kunstlens tijdens de operatie is geplaatst, wat wazig wordt en de patiënt toch weer waziger gaat zien.
De behandeling
Een korte laserbehandeling lost dit probleem op.